Onze uitgangspunten

Bij het ontwikkelen van onze cursussen en opleidingen houden we altijd de onderstaande uitgangspunten in gedachten.

1. Sociaal constructionisme

Het sociaal constructionisme - soms ook wel het sociaal constructivisme genoemd - is een filosofische stroming die ervan uitgaat dat er geen objectieve werkelijkheid bestaat. Al onze waarnemingen van de werkelijkheid zijn gekleurd door onze eigen beelden, ervaringen, relaties en cultuur. Wij construeren als het ware onze eigen werkelijkheid en op basis van die constructie handelen wij. Een belangrijk rol bij het construeren van onze eigen werkelijkheid speelt de taal. Het sociaal constructionisme beschouwt de taal niet als een instrument waarmee we de werkelijkheid beschrijven, maar als iets waarmee we onze werkelijkheid creëren. Taal is bij uitstek een communicatiemiddel en met taal bouwen wij verhalen waarin we onze constructie van de werkelijkheid met anderen delen. Van grote invloed op het gedachtengoed van het sociaal constructionisme is de Franse filosoof Michel Foucault geweest. Thema's als macht, 'discourse' en de constructie van de 'waarheid' komen in zijn werk uitgebreid aan bod.

Taal creëert de werkelijkheid. Het maakt dus nogal wat verschil welke woorden we gebruiken om een situatie of ervaring te beschrijven. Twee mensen zullen voor een zelfde ervaring verschillende woorden gebruiken en daarmee ook twee werkelijkheden creëren. Het moge duidelijk zijn dat de verschillende betekenis die twee mensen aan een zelfde ervaring of gebeurtenis toekennen, gemakkelijk leidt tot conflict.

2. Waarderende benadering

Binnen deze benadering werken we vooral vanuit de volgende principes:

  • De verhalen die mensen over hun ervaringen vertellen, beschrijven niet een werkelijkheid maar creëren die. (Vraag je naar wat fout gaat bij mensen, dan komt er een verhaal over knelpunten en problemen, en daarmee wordt ook deze werkelijkheid gecreëerd. Vraag je echter naar de kracht en de drijfveren van mensen, dan ontstaat er een werkelijkheid van succes, vertrouwen en hoop.)
  • Het denken in beelden: het beeld van de toekomst dat mensen hebben, leidt hun gedrag nu en vergroot daarmee de kans dat dit toekomstbeeld de werkelijkheid wordt.
  • Positief denken!
  • Het is belangrijk verschillen te waarderen en te respecteren.
  • Dat waarop we focussen creëert onze realiteit.
  • De realiteit wordt gecreëerd op het moment en er zijn diverse realiteiten. Het is belangrijk nieuwsgierig te zijn naar de verschillen en deze te waarderen.
  • Het stellen van de (juiste) vragen aan een groep is een activiteit die de groep op een bepaalde manier beïnvloedt.

3. Onze visie op leren en ontwikkelen

Over de jaren heen hebben we onze eigen visie op leren en ontwikkelen ontwikkeld. Daarbinnen zijn de volgende twee punten erg belangrijk:

  • Leren via interactie met anderen - Kennis wordt niet alleen individueel geconstrueerd, maar wordt ook steeds weer gespiegeld aan de opvattingen van anderen. Kennis komt tot stand door interpretatie van informatie. Omdat interpretatie afhankelijk is van de voorkennis en associaties van lerenden, is deze per definitie subjectief van aard. Door eigen kennis te spiegelen aan de kennis van anderen, wordt deze niet alleen verrijkt, maar bereikt deze een hogere mate van intersubjectiviteit. Een binnen een praktijkgemeenschap gedeelde opvatting, kan dan als objectieve waarheid worden ervaren.
  • Leren van binnen naar buiten - via bewustwording; wie ben ik en waarom doe ik wat ik doe? En via reflectie; reflectie is een manier om ervaringen te begrijpen en te analyseren en er betekenis aan te geven. Reflectie is het proces waarbij informatie wordt omgezet in betekenis.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 Afdrukken  E-mail